از منچستر تا سیلیکون‌ولی: سفر آروان به مدرسه استارتاپ وای‌کامبیناتور

چرا آروان پاندی به مدرسه استارتاپ رفت؟

پاندی گفت می‌خواست بداند پس از شروع ساختن چه رخ می‌دهد: ایده‌های فنی اولیه چگونه به شرکت واقعی تبدیل می‌شوند و بنیان‌گذاران در مرحله نخستِ نامطمئن روی چه چیزی تمرکز می‌کنند. به گفته او، هدف این بود که این درس‌ها را با خود به منچستر برگرداند و با دیگر دانشجویان به اشتراک بگذارد.

این علاقه به پیشینه فنی خودش هم مربوط بود. او خود را فردی «بسیار فنی و از نظر فنی کنجکاو» توصیف کرد و از این سفر برای فهمیدن رفتار بنیان‌گذاران در زمانی استفاده کرد که هنوز نقشه راه روشنی وجود ندارد.

سان‌فرانسیسکو چه تفاوتی داشت؟

پاندی گفت مقیاس شهر از همان ابتدا آشکار بود؛ از بیلبوردهای هوش مصنوعی در هر گوشه تا تاکسی‌های بی‌راننده. به گفته او، سان‌فرانسیسکو شهری است که «استارتاپ نفس می‌کشد» و یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سفر، دیدن بنیان‌گذاران و دانشجویانی بود که چیزهایی می‌ساختند که او پیش‌تر ندیده بود.

این رویداد همچنین تماس مستقیم با چهره‌های برجسته فناوری و هوش مصنوعی را فراهم کرد. از میان سخنرانانی که پاندی برجسته کرد، می‌توان به جنسن هوانگ از انویدیا، بوریس چِرنی از انتروپیک، دیمیتری دولگوف از وِیمو و مکس هاداک از ساینس کورپ اشاره کرد.

از این رویداد چه درس‌هایی گرفت؟

پاندی از جنسن هوانگ این برداشت را داشت که اکنون شروع یک شرکت ارزان و سریع شده است و همه باید بدانند چگونه با هوش مصنوعی بسازند، حتی اگر بعداً از ابزارهای آماده استفاده کنند. او برداشت خود از توصیه هوانگ را این‌طور خلاصه کرد که باید به مسائل بزرگ با این نگاه نزدیک شد: «چقدر می‌تواند سخت باشد؟»

از بوریس چِرنی، این ایده را گرفت که بنیان‌گذاران باید تهاجمی آزمایش کنند و کارهای سخت‌تری از آنچه انتظار دارند بر عهده بگیرند. به گفته پاندی، پیام چِرنی این بود که یک «مسیر طلایی» واحد وجود ندارد.

از دیمیتری دولگوف، فاصله میان نمایش اولیه و محصول آماده بازار را برجسته دید. پاندی گفت دولگوف به مسیر طولانی ویمو از نخستین کیلومترهای رانندگی خودکار تا استقرار در جاده اشاره کرد و مقیاس‌پذیری را بازیِ «۹ها» توصیف کرد؛ جایی که هر درجه تازه از قابلیت اعتماد، سخت‌تر به دست می‌آید.

از مکس هاداک هم اهمیت داوری، فوریت و چاره‌جویی را برداشت کرد؛ از جمله این نگاه که نمی‌توان داوری شخصی خود را واگذار کرد و وقتی گیر می‌افتید، اقدام کردن خودش راهی برای تولید اطلاعات است.

بیشترین ارزش سفر چه بود؟

پاندی گفت گفت‌وگوهای بیرون از نشست‌های رسمی به اندازه خود سخنرانی‌ها ارزش داشت. به گفته او، در برنامه‌های پس از رویداد با بنیان‌گذاران دیدار کرد و دید که برخی استارتاپ‌های مرزی تا چه حد جلوتر از تصور او هستند.

پیام او به دیگر دانشجویان روشن بود: برای فرصت‌هایی از این جنس، حتی اگر آمادگی کامل احساس نمی‌کنید، درخواست بدهید. از نگاه او، مهم این است که قدم بعدی را بردارید، نه این‌که صبر کنید تا همه جزئیات از قبل حل شده باشند.