یک دادگاه ناحیه‌ای آمریکا به‌طور موقت اجرای یک قاعده فدرال را متوقف کرد که قرار بود چارچوب Duration of Status را برای دانشجویان بین‌المللی در ایالات متحده پایان دهد. این دستور موقت باعث می‌شود نظام فعلی فعلاً برقرار بماند و تغییر فوری به دوره‌های پذیرش ثابت که برای ۱۵ سپتامبر برنامه‌ریزی شده بود، انجام نشود.
نکات کلیدی
- قرار بود قاعده متوقف‌شده از ۱۵ سپتامبر اجرا شود.
- قاضی F. Dennis Saylor IV در ۱۴ سپتامبر دستور موقت سراسری صادر کرد.
- این قاعده قرار بود Duration of Status را با دوره‌های پذیرش ثابتِ چهار ساله برای دانشجویان مقطع‌دار و ۲۴ ماهه برای دانشجویان زبان جایگزین کند.
- دانشجویانی که به زمان بیشتری نیاز داشتند باید برای تمدید به مقام‌های مهاجرتی آمریکا درخواست می‌دادند.
- دادگاه گفت شاکیان احتمالاً در ماهیت ادعاهای خود ذیل قانون رویه اداری موفق می‌شوند.
این تصمیم برای دانشجویان بین‌المللی چه معنایی دارد؟
فعلاً دانشجویان بین‌المللی می‌توانند تحت نظام Duration of Status بمانند؛ نظامی که اجازه می‌دهد تا زمانی که برنامه تحصیلی‌شان طول می‌کشد در آمریکا حضور داشته باشند. این موضوع، خطر فوریِ نیاز به ثبت درخواست تمدید فقط برای تمام‌کردن یک رشته یا ورود به Optional Practical Training پس از فارغ‌التحصیلی را کاهش می‌دهد.
قاعده متوقف‌شده می‌توانست برای دانشجویانی که برنامه‌هایشان از دوره‌های ثابت پیشنهادی طولانی‌تر است، لایه تازه‌ای از ابهام ایجاد کند. بر اساس متن قضایی ذکرشده در شواهد، هر درخواست تمدید تابع تشخیص DHS می‌بود و در داخل DHS قابل تجدیدنظر نبود؛ موضوعی که برای دانشجویان، پژوهشگران و مؤسساتی که افق‌های بلندمدت آکادمیک دارند نگرانی ایجاد می‌کرد.
Fragomen گفته است DHS تا صدور دستور بعدی دادگاه از اجرای قاعده پذیرش ثابت منع شده است، اما در عین حال هشدار داده که احتمال تجدیدنظرخواهی به‌زودی وجود دارد. بنابراین دانشجویان، دانشگاه‌ها و کارفرمایان ممکن است همچنان نیاز داشته باشند روند حقوقی را با دقت دنبال کنند.
دادگاه چرا این دستور را صادر کرد؟
دادگاه گفت شاکیان احتمالاً در ماهیت ادعاهای خود موفق می‌شوند و بدون دستور موقت، آسیب جبران‌ناپذیر فوری رخ می‌دهد. دادگاه همچنین نتیجه گرفت که توازن منافع و منفعت عمومی، تعلیق قاعده در حالی که پرونده ادامه دارد را تقویت می‌کند.
در استدلال خود، دادگاه گفت وزارت امنیت داخلی آمریکا در چند زمینه با قانون رویه اداری سازگار عمل نکرده است. قاضی همچنین نوشت که این قاعده به‌طور قابل توجهی شمار کلی دانشجویان خارجی، پژوهشگران، استادان و روزنامه‌نگاران در ایالات متحده را محدود می‌کرد و می‌توانست ثبت‌نام دانشجویان را کاهش دهد.
این قاعده قرار بود چه چیزهایی را تغییر دهد؟
این قاعده نهایی قرار بود چارچوب Duration of Status را با یک دوره پذیرش ثابت جایگزین کند. دانشجویان مقطع‌دار برای چهار سال پذیرفته می‌شدند و دانشجویان زبان برای ۲۴ ماه.
دانشجویانی که به زمان بیشتری نیاز داشتند باید با استفاده از فرم I-539 برای تمدید اقامت درخواست می‌دادند. شواهد نشان می‌دهد دادگاه این روند را نامطمئن دانست، زیرا DHS توضیحات محدودی درباره معیارهای بررسی درخواست‌ها ارائه کرده بود و هیچ نشانه روشنی از نحوه مدیریت حجم بیشتر درخواست‌ها توسط سامانه آژانس وجود نداشت.
گام بعدی چیست؟
این دستور موقت اجرای قاعده نهایی را تا زمان رسیدگی ماهوی به پرونده به تعویق می‌اندازد. فعلاً چارچوب پیشین Duration of Status در حال اجرا است.
شواهد همچنین نشان می‌دهد دولت احتمالاً درخواست تجدیدنظر خواهد داد، بنابراین این حمایت فعلی ممکن است آخرین تصمیم نباشد. دانشگاه‌ها و دانشجویانی که برنامه‌ریزی مهاجرتی پیش‌رو دارند احتمالاً همچنان روند دعوا را با دقت دنبال خواهند کرد.
