
دو دانشجوی دانشکدهٔ مطالعات حرفهای نیویورکیو با سولار وان همکاری کردند تا اطلاعرسانی دربارهٔ انرژی خورشیدی محلی را در نیویورکسیتی تقویت کنند؛ تمرکز این کار بر این بود که ساکنان محلههایی که سالها کمتر مورد توجه بودهاند، چگونه دربارهٔ برنامههای انرژی پاک میآموزند، به آنها اعتماد میکنند و در آنها ثبتنام میکنند. این پروژه، مطالعهٔ سیاست را با ارتباط مستقیم میدانی پیوند زد و هدفش این بود که دسترسی به انرژی خورشیدی محلی را در عمل آسانتر کند، نه فقط در تئوری.
نکات کلیدی
- بنتو دینه و خیمنا روخو پاراگا همیاران برنامهٔ انرژی، اقلیم و پایداری در نیویورکیو اسپیاس هستند.
- هر دو در حال گذراندن کارشناسی ارشد در امور جهانی هستند.
- این دو دانشجو غرفهداری، نظرسنجی و گفتوگوی میدانی را در محلههای کمبرخوردار نیویورکسیتی انجام دادند.
- محور این اطلاعرسانی هزینههای انرژی، برنامههای انرژی خورشیدی محلی و موانع ثبتنام بود.
- این مطلب در دوم نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شد و به نیویورکسیتی مربوط است.
این همکاری برای دانشجویان و ساکنان چه معنایی دارد؟
این پروژه نشان میدهد که یادگیری تجربیِ مبتنی بر همیار پژوهشی میتواند از کلاس فراتر برود و به کار عمومی و مستقیم با جامعه تبدیل شود. برای دانشجویان، این تکلیف مهارتهای ارتباطی، تجربهٔ مشارکت اجتماعی و آشنایی عملی با بخش انرژی را تقویت کرد. برای ساکنان، یک چالش مهم را برجسته میکند: ممکن است یک برنامه وجود داشته باشد، اما مردم آن را نشناسند، به آن اعتماد نکنند یا نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.
اطلاعرسانی این دو دانشجو بر گردآوری بازخوردی متمرکز بود که میتواند به بهبود ثبتنام و جلب اعتماد عمومی در انرژی خورشیدی محلی کمک کند. به همین دلیل، این کار برای هر کسی که به پذیرش انرژی پاک علاقه دارد، بهویژه در محلههایی که سالها کمتر از خدمات انرژی بهرهمند بودهاند، اهمیت دارد.
- چه کسانی درگیر بودند: بنتو دینه و خیمنا روخو پاراگا از نیویورکیو اسپیاس.
- کجا انجام شد: در محلههای کمبرخوردارِ نیویورکسیتی.
- چه کردند: غرفهداری، نظرسنجی و گفتوگوهای میدانی.
- چرا مهم است: این کار برای شناسایی موانع دسترسی به انرژی پاک و بهبود اطلاعرسانی انجام شد.
این پروژه چگونه دسترسی به انرژی پاک را بهتر میکند؟
دانشجویان با گفتوگوی مستقیم با جامعه تلاش کردند بفهمند چرا برنامههای انرژی خورشیدی محلی ممکن است به افرادی که قرار است از آنها بهره ببرند نرسند. با گفتوگو با ساکنان و جمعآوری داده در میدان، آنها به دنبال توصیههای اجرایی برای بهبود ثبتنام و اعتماد عمومی بودند.
این تلاش، سیاست انرژی، اقتصاد و اطلاعرسانی محلی را به هم وصل کرد. به گفتهٔ این مطلب، دانشجویان در محیطهای واقعی کار کردند و با نهادهای محلی رابطه ساختند تا ایدههای کلان پایداری را به نیازهای روزمرهٔ جامعه پیوند دهند.
دانشجویان از این تجربه چه آموختند؟
بنتو دینه گفت مهمترین برداشت او این بود که در دسترس بودن یک برنامه به این معنا نیست که مردم آن را میشناسند، به آن اعتماد دارند یا میتوانند به آن دسترسی پیدا کنند. خیمنا روخو پاراگا گفت این اطلاعرسانی او را از محدودهٔ راحتیاش بیرون برد و مهارتهای ارتباطیاش را تقویت کرد، زیرا یاد گرفت در لحظه و بهصورت حضوری یک پیام کوتاه و قانعکننده ارائه کند.
هر دو دانشجو گفتند این پروژه به آنها کمک کرد آنچه را در برنامهٔ کارشناسی ارشد امور جهانی میآموزند، در کار عملی به کار بگیرند. دینه گفت امیدوار است در نقطهٔ تلاقی انرژی، توسعهٔ اقتصادی و سیاست عمومی کار کند، و روخو پاراگا نیز قصد دارد بر اقتصاد جهانی، ذخیرهسازی انرژی و کارایی شبکهٔ برق تمرکز کند.
چرا این همیاری اکنون اهمیت دارد؟
دینه از دیگر دانشجویان مرکز امور جهانی خواست برای برنامهٔ همیاران انرژی، اقلیم و پایداری بدون تردید درخواست بدهند. او این فرصت را راهی برای کسب تجربهٔ عملی، همکاری با فعالان حرفهای و دیدن ترجمهٔ درسهای کلاسی به دنیای واقعی توصیف کرد.
این همیاری ظاهراً برای پیوند دادن مطالعهٔ دانشگاهی با تجربهٔ میدانی طراحی شده است، و این پروژه یک نمونه از آن را نشان میدهد: همکاری دانشجویان با نهادی که بر دسترسی به انرژی و اطلاعرسانی عمومی در نیویورکسیتی کار میکند.

