دانشمندان دانشگاه کمبریج و دانشگاه علوم و بهداشت اورگن می‌گویند برخی سرطان‌ها با آزاد کردن یک آنتی‌اکسیدان طبیعی از حمله ایمنی می‌گریزند؛ این ماده مولکولی را از سلولهای T می‌گیرد که برای روشن شدن توان کُشندگی آنها لازم است. این یافته که در Science منتشر شده، می‌تواند به بهبود ایمنی‌درمانی‌های سرطان کمک کند که برای همه بیماران مؤثر نیستند.
نکات کلیدی
- پژوهشگران دریافتند تومورها می‌توانند پروکسیدوکسین ۱ یا PRDX1 را، که یک آنتی‌اکسیدان طبیعی است، آزاد کنند.
- PRDX1 گونه‌های فعال اکسیژن را که سلولهای T برای فعال شدن و نابود کردن سلولهای سرطانی لازم دارند، از بین می‌برد.
- در مدل‌های موشی، حذف توانایی سلولهای سرطانی برای ساخت PRDX1 فعالیت سلولهای ایمنی را افزایش داد و رشد تومور را محدود کرد.
- تحلیل داده‌های سرطان انسان و مایع توموری بیماران نیز به همین سازوکار PRDX1 اشاره کرد.
- تیم پژوهشی می‌گوید نتایج ممکن است توضیح دهد چرا مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی در کارآزمایی‌ها خطر سرطان را کاهش نداده‌اند و در برخی موارد شاید پیامدها را بدتر کرده باشند.
این یافته برای بیماران و پژوهش ایمنی‌درمانی چه معنایی دارد؟
این کار یک مسیر زیستی تازه را نشان می‌دهد که سرطان‌ها ممکن است برای تضعیف پاسخ سلولهای T به کار بگیرند؛ موضوعی که برای پژوهش درباره مقاومت به ایمنی‌درمانی اهمیت دارد. همچنین این نتیجه را پیش می‌کشد که شاید تغییر شیمی ردوکسِ تومور، نه سرکوب گسترده آن با آنتی‌اکسیدان‌ها، در درمان‌های آینده مهم باشد.
سلولهای سرطانی چگونه سلولهای T را از کار می‌اندازند؟
آنها این کار را با آزاد کردن PRDX1 در محیط اطراف خود انجام می‌دهند. بر اساس این پژوهش، این آنتی‌اکسیدان گونه‌های فعال اکسیژن را جذب می‌کند و سلولهای T برای فعال شدنِ ماشین کُشندگی خود به همین مولکول‌ها وابسته‌اند. وقتی این سیگنال برداشته می‌شود، حمله ایمنی ضعیف می‌شود.
پژوهشگران مایع اطراف تومورها را در موش‌ها بررسی کردند، سلولهای سرطانی را با CRISPR ویرایش کردند تا دیگر نتوانند این آنتی‌اکسیدان را بسازند، و سپس نتایج را با داده‌های منتشرشده سرطان انسان و نمونه‌های توموری بیماران مقایسه کردند. در همه این روش‌ها، PRDX1 به‌عنوان همان سازوکار فرار تومور دیده شد.
چرا این موضوع برای ایمنی‌درمانی مهم است؟
ایمنی‌درمانی می‌تواند بسیار مؤثر باشد، اما برای همه بیماران فایده ندارد. تیمی به رهبری کمبریج می‌گوید مسدود کردن مسیر PRDX1 باعث شد برخی تومورهایی که به ایمنی‌درمانی پاسخ نداده بودند، شروع به پاسخ دادن کنند؛ نشانه‌ای که می‌تواند این سازوکار را به هدفی برای توسعه درمان‌های آینده تبدیل کند.
آیا مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی می‌توانند بر دفاع در برابر سرطان اثر بگذارند؟
این مطالعه توضیح احتمالی برای این می‌دهد که چرا کارآزمایی‌های بزرگ تصادفی‌سازی‌شده کاهش خطر سرطان را با مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی نشان نداده‌اند و در برخی موارد پیامدهای بدتری گزارش کرده‌اند. پژوهشگران تأکید میکنند که یافته‌ها پیش‌بالینی هستند و افراد مبتلا به سرطان نباید بدون نظر پزشکی درمان یا رژیم غذایی خود را تغییر دهند.
پرسش‌های متداول
پژوهشگران در سرطانهای انسانی چه چیزی پیدا کردند؟
آنها شواهدی یافتند که سلولهای سرطانی انسان نیز PRDX1 را به محیط اطراف خود آزاد میکنند؛ از جمله در تحلیل پروتئینهای ردههای سلولی سرطان، فعالیت ژنها در هزاران تومور، و مایع گرفتهشده از تومورهای خارجشده از بیماران.
این پژوهش کجا منتشر شد؟
این مطالعه در Science و در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد.
