ایدن تومینلو، دانشجوی سال ۲۰۲۸ ییل و دانشجوی دو‌رشته‌ای مهندسی مکانیک و معماری، علاقه‌اش به دست‌کاری، طراحی و سازوکار را به یک کسب‌وکار تبدیل کرده است. پروژه‌ای که با ساختن یک ساعت برای برادر کوچک‌ترش آغاز شد، اکنون به «اِلم استریت واتچز» رسیده و به طراحی‌هایی الهام‌گرفته از بناهای پردیس ییل گسترش یافته است.
نکات کلیدی
- تومینلو دانشجوی ییل در سال ۲۰۲۸ و دانشجوی دو‌رشته‌ای مهندسی مکانیک و معماری است.
- او ساخت ساعت را پیش از ورود به ییل آغاز کرد و چند هفته پس از شروع ترم اول، «اِلم استریت واتچز» را راه انداخت.
- طرح‌های ساعت او از نمادهای ییل، از جمله سالن پل رودولف، الهام می‌گیرند.
- او اکنون روی ساعتی الهام‌گرفته از کتابخانه نادر بینی‌که کار می‌کند.
- طرح تازه بینی‌که شامل صفحه‌ای از مرمر واقعی و حکاکی پشت قاب با الهام از نمای ساختمان خواهد بود.
این مسیر برای دانشجویانی که طراحی و مهندسی را با هم پیش می‌برند چه معنایی دارد؟
تومینلو می‌گوید درس‌های مهندسی ییل به او کمک کرد تا علاقه شخصی‌اش را به محصولی قابل ساخت و قابل بهبود تبدیل کند. به‌گفته او، «مقدمه‌ای بر نوآوری و طراحی مهندسی» با دکتر لری ویلن نخستین کلاسی بود که به او پروتوتایپ‌سازی، آزمون و خطا و کار با ابزارهایی مثل کدنویسی، لحیم‌کاری، چاپ سه‌بعدی و برش لیزری را آموخت.
اهمیت این تجربه در این است که ساعت‌های او فقط اشیای تزئینی نیستند. این طراحی‌ها مهندسی مکانیکی را با الهام معماری ترکیب می‌کنند و او می‌گوید انعطاف‌پذیری برنامه مهندسی مکانیک ییل به او اجازه داده است تا میان درس‌های مهندسی و معماری پیوند برقرار کند.
- چه کسانی تحت تأثیرند: دانشجویانی که می‌خواهند علاقه‌های طراحی و مهندسی را با هم ترکیب کنند.
- چه چیزی تغییر کرد: ساعت‌سازی از یک پروژه شخصی به یک کسب‌وکار تبدیل شد.
- گام بعدی: ساعتی با الهام از کتابخانه نادر بینی‌که که با یک شریک بیرونی توسعه می‌یابد.
این ایده از کجا شروع شد؟
این کسب‌وکار با ساعتی آغاز شد که تومینلو برای برادرش ساخت و نمونه‌ای مشابه برای خودش. او می‌گوید پوشیدن همان ساعت در هفته‌های نخست حضورش در ییل، یادآور خانه بود و واکنش هم‌کلاسی‌ها باعث شد به ساخت طرح‌های بیشتر برای افراد بیشتر فکر کند. همین فکر به راه‌اندازی «اِلم استریت واتچز» انجامید.
نام این برند از خیابانی گرفته شده که او در سال نخست تحصیلش در آن زندگی می‌کرد؛ نامی که برای او یادآور خانه است. به‌گفته او، «اِلم استریت» همچنین حس یک خیابان اصلی و آشنا را دارد که در بسیاری از شهرها دیده می‌شود.
کدام بنای ییل بیشترین اثر را بر طراحی‌های او گذاشته است؟
یکی از ساعت‌هایی که تومینلو بیشتر می‌پوشد، بر اساس سالن پل رودولف، ساختمان هنر و معماری ییل، طراحی شده است. او می‌گوید این طرح فرم ساده و بروتالیستی ساختمان و فرش‌های نارنجی روشن کتابخانه را بازتاب می‌دهد و در عین حال ردّی از کارهای استودیویی خودش را هم دارد.
به‌گفته او، این ساعت به‌ویژه شخصی است، چون «خراش‌ها و رد رنگ» از پروژه‌های استودیویی خودش روی آن دیده می‌شود و آن را هم‌زمان به یک شیء طراحی و به یادگاری از دوران حضورش در آن ساختمان تبدیل می‌کند.
بعد از این چه می‌سازد؟
تومینلو اکنون روی ساعتی الهام‌گرفته از کتابخانه نادر بینی‌که کار می‌کند. او می‌گوید این طرح صفحه‌ای از مرمر واقعی و حکاکی‌ای در پشت قاب خواهد داشت که یادآور نمای کتابخانه است. این نخستین ساعت اندازه زنانه او نیز هست و با همکاری یک شریک بیرونی در حال توسعه است.
او این پروژه را گامی تازه برای «اِلم استریت واتچز» می‌داند، زیرا هم‌زمان یک ارجاع به پردیس ییل، اندازه‌ای کوچک‌تر و همکاری بیرونی را در یک طرح واحد گرد هم می‌آورد.
آیا فارغ‌التحصیلان ییل پیش‌تر یکی از همکاری‌های او را دیده‌اند؟
بله. تومینلو می‌گوید برای مجله فارغ‌التحصیلان ییل طرحی ساخته که هم جشن آن مجله بود و هم یکی از جوایزی که به فارغ‌التحصیلانی داده می‌شد که یک نظرسنجی را تکمیل می‌کردند. او می‌گوید این ساعت از پوشش مجله درباره مقاله‌ای در دهه ۱۹۳۰ درباره لینکلن اِلسورث، دانش‌آموخته کلاس ۱۹۰۳ و کاوشگر قطبی‌ای که با پرچم ییل در قطب شمال دیده می‌شد، الهام گرفته بود.
